انگاری دستانم فرو می رفت و از جسمش می گذشت ، باز می انداختمشان دور گردنش حلقه شود تا به خودم بچسبانمش ، صورت به صورت نفس به نفس ، باز نمی شد ، انگار بر هوا چنگ می زنم ، هر چه می خواستم بگیرمش نمی بود ، اما بوسه بارانش کردم آن حجم بی تعریف رویا یم را . . .!

نقاشی از وبلاگ واحه
"محمد طاهریان"

همیشه وقتی قصد نوشتن کرده ام چه بر کاغذ چه اینجا که نمی دانم اصلا قصدم از نوشتن چیست و چه نیاز ناکام وجودم را ارضا می کند ، اولین کلمه یا چیزی که از ذهنم می گذرد - فاصله - است همین کلمه " فاصله " پس و پیشش را بزک می کنم جمله های عجیب و غریبی در می آید باز پاک می کنم باز از همین واژه مترادفی هم معنی و هم سو با او در می آید برایم عجیب است نمی دانم چرا آخر این ... قربانی کدام فاصله ام ، چرا فاصله ؟ نه من چیزی می فهمم نه آگاه و نا خوداگاهم ، پس مرا چه ربطیست به این واژه
شاید منم فاصله ای از من می خواهد که من دیگری باشم !!

**
یاد خط فاصله های قرمز بعد کلمات افتادم - مشق های اول دبستان آن روزها که هیچ چیز بهتر از رنگ مداد گلی نبود ، گلی سوسمار نشان .

...

خسته ام از روح تنبل بی خیال و خیال پردازم که این روزها هیچ دغدغه ای تحریکش نمی کند و دراز کشیده بر ایوان شهریورو خمازه می کشد ...
کالبد افیونی روحم که رهایی میخواهد
تازه گی ، زندگی ، عشق
چه بیگانه با این واژه ها فصلها از پی هم رفتند و من تازیانه میزنم بر لحظه ها ، ساعت ها ، ثانیه ها تا ارابه افکارم را به گذشته برگردانم
که چی ؟! نمی دانم ! کاش تو میدانستی . . . ریرا

...

واین فاصله ها که بی اندازه دور اند . . .

It isn't necessary to imagine the world ending in fire or ice
there are two other possibilities
one is paperwork
and the other is nostalgia

عشای ربانی یک کولی

از آنجا شروع شد که ، پسرکِ بی شیله پیله داستان ما دل در گرو دخترکی داشت که آبستن بود از بستر حرامزده ای از اشراف زاده گان یا به اصطلاح همان بورژوا های امروزی .

شاید معامله خوبی بوده اما از انگاشته های آن بی خبر ... که نمی داند امروز بکارت را با گرین کارت می زنند سر به سر ....!

نمی دانم می توان این متن بالا را مینیمال خواند! ؟

آ.. سد تونی مونتانای نازنین خودمان

رویای شانزده سالگی

نوستالوژی بیست و اندی ساگیمان

انگار این رویا پایانی ندارد . . .

و ما هنوز به احترام او سیگارمان را آتش میزنیم

***

Gallery Photos :

stalker stalker

-d e j a v u-

-forgotten-

-nostalgia-

-post scriptum-

.هر اندازه مبدا حرکت پایین تر باشد به همان اندازه صعود بیشتر می شود »

شایستگی یک فرد مبارز در تقوا و فضیلت او نیست بلکه در پیکاریست که برای تبدیل به بی عفتی ، بی همتی ، بی اعتقادی و خباثت به تقوا و فضیلت انجام می دهد

. یک روز یک ملک مقرب سمت راست خداوند جای می گیرد اما نه او میکائیل است و نه جبرئیل

« .بلکه او ابلیس است که سر انجام توانسته سیاهی نفرت انگیزش را به نور و روشنایی تبدیل کند

نیکوس کازانتزاکیس

سرگشته راه حق

***

گفتا من آن ترنجم کاندر جهان نگنجم . .* . . گفتم به از ترنجی لیکن بدست نائی

گفتا تو از کجایی کا شفته می نمائی . .* . . گفتم منم غریبی از شهر آشنائی

گفتا سر چه داری کز سر خبر نداری . .* . . گفتم بر آستانت دارم سر گدائی

گفتا بدلربای ما را چگونه دیدی . .* . . گفتم چو خرمنی گل در بزم دلربائی

گفتم که بوی زلفت گمراه عالمم کرد . .* . . گفتا اگر بدانی هم اوت رهبر آید

گفتم که نوش لعلت ما را به آرزو کشت . .* . . گفتا تو بندگی کن کو بنده پرور آید

**

.

محسن نامجو

ترنج - زلف

------------

ترنج - ترنج

" A woman in winter "

British drama film

In The Shadows

No sleep
No sleep until I am done with finding the answer
Won't stop
Won't stop before I find a cure for this cancer
Sometimes
I feel I going down and so disconnected
Somehow
I know that I am haunted to be wanted


I've been watching
I've been waiting
In the shadows all my time
I've been searching
I've been living
For tomorrows all my life


In the shadows

In the shadows

.


.

به قرق ماه چشم می دوزد

در آسمان

و خیال مسافری را که از شب می آید به تصویر می کشد

"مسافر خسته من ، امشب هم نیامدی"

و او باز ، چینی تنهاییش را بند می زند

ق ل ب ه ای خسته ک ود ک ان تیسه گرد

.

.

من از این همه اضطراب شبانه در خیال تاریک واژه ها می ترسم

من از این همه خطوط خالی مانده بر سینه گلبرگهای شاد می ترسم

می ترسم از خیالی که خالی می کند

گهواره شعر را

در شبی که از لالایی تو خبری نیست

.

.

بوی عید

من و تو هر دو درگیر یه حسیم

همین حس عزیز با تو بودن

همین شوق تماشا کردن تو

همین دل ضربه های هر شب من

.
.

.

بگذار به ضرب شمشیر یک دلاور از پای در آیم

پولاد در قلب ولبخند بر لب

؟؟؟

خیال آبیه من

آدمک غمگینی ست

در هزار توی این تاریکخانه شطرنجی

که شهر من است

این سایه حتما بهتر از من می فهمد

فقط با سایه خودم می توانم خوب حرف بزنم

اوست که مرا وادار به حرف زدن می کند

فقط او می توانند مرا خوب بشناسد

حتما می فهمد میخواهم عصاره ، نه ، شراب

تلخ زندگی خودم را چکه چکه در گلوی

خشک سایه ام چکانیده باو بگویم

! . . . این زندگی من است

مردی که با سایه اش حرف می زد

لحظه هاي کاغذي

خسته ام از آرزوها ، آرزوهاي شعاري

شوق پرواز مجازي ، بالهاي استعاري

لحظه هاي کاغذي را، روز و شب تکرار کردن

خاطرات بايگاني ، زندگي هاي اداري

آفتاب زرد و غمگين ، پله هاي رو به پايين

سقفهاي سرد و سنگين ، آسمانهاي اجاري

با نگاهي سر شکسته ، چشمهايي پينه بسته

خسته از درهاي بسته، خسته از چشم انتظاري

صندلي هاي خميده ، ميزهاي صف کشيده

خنده هاي لب پريده ، گريه هاي اختياري

عصر جدول هاي خالي، پارک هاي اين حوالي

پرسه هاي بي خيالي، نيمکت هاي خماري

رو نوشت روزها را، روي هم سنجاق کردم:

شنبه هاي بي پناهي ، جمعه هاي بي قراري

عاقبت پرونده ام را، با غبار آرزوها

خاک خواهد بست روزي ، باد خواهد برد باري

روي ميز خالي من، صفحه ي باز حوادث

در ستون تسليتها ، نامي از ما يادگاري

قیصر امین پور

یادش گرامی

و

روحش شاد باد

در کوی نیک نامان ما را گذر ندادند

گر تو نمی پسندی تغییر ده قضا را

Final Vagues

آنقدر انرژی ، اسثقامت ، تحمل ، شکیبایی و جسارت ، احتیاج دارم که وا پس مانده ام میان داشته ها و نداشته ها . همه را باید داشته باشم و بی درنگ بشتابم ، آینده فرا میخواندم ، مثل مبارزه است

کشمکش های طولانیه من با من برای جبری که زندگی تعریفش را از من می خواهد

خواسته و نا خواسته باید تن در داد ، به صبح که می آید

و شب که حساب و کتاب روز را می خواهد از این همه که باید فراهم باشد

تا سپری شوم تا کجا؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟ خدا میداند

معاشران گره از زلف يار باز کنيد

شبی خوش است بدين قصه‌اش دراز کنيد

حضور خلوتِ انس است و دوستان جمع‌اند

و ان يکاد بخوانيد و در فراز کنيد

رباب و چنگ به بانگ بلند می‌گويند

که گوشِ هوش به پيغامِ اهلِ راز کنيد

هر آن کسی که در اين حلقه نيست زنده به عشق

بر او نمرده به فتوای من نماز کنيد

ميانِ عاشق و معشوق فرق بسيار است

چو يار ناز نمايد شما نياز کنيد

به جانِ دوست که غم پرده بر شما ندرد

گر اعتماد بر الطافِ کارساز کنيد

نخست موعظه‌ی پير صحبت اين حرف است

که از مصاحبِ ناجنس احتراز کنيد

گر طلب کند انعامی از شما حافظ

حوالتش به لبِ يارِ دلنواز کنيد

( My Reticence ) :Your Daily Dose of Music

عجب عکس عجیبیه

یه حس غریبی توشه

اگه گفتی !؟